top of page
  • Zdjęcie autoraPaniPedagog

Zaburzenia Ośrodkowego Układu Nerwowego, A Postura, Napięcie, Stabilizacja



Napięcie mięśniowe, kojarzy nam się z napinaniem mięśni w czasie wykonywania danych czynności. Jednak należy pamiętać, że nasze mięśnie pozostają w napięciu przez cały czas, nawet w czasie snu. Jednym momentem, w którym napięcie mięśniowe nie jest aktywne, to moment utraty przytomności.

Wrażenia pochodzące z układów przedsionkowego, oraz proprioceptywnego, a które to najwyraźniej są integrowane w jądrach przedsionkowych, w dużej mierze decydują o prawidłowym wzorcu napięcia mięśniowego. To właśnie w nich ma miejsce normowanie komunikatu, kierowanego do wyższych obszarów mózgu tj. móżdżka, wzgórza, oraz obszarów korowych. W konsekwencji, informacja ta, określająca w jakim stopniu, mają się one kurczyć, dociera do mięśni, ścięgien, oraz stawów. Daje nam to zatem możliwość przeciwstawiania się sile grawitacji.

Z założenia napięcie mięśniowe, jest nie jest hipertoniczne, ani hipotoniczne, jest właściwe do tego, abyśmy bez wysiłku utrzymali prawidłową postawę ciała.

W przypadku, nawet znikomych dysfunkcji układu przedsionkowego, dziecko, może przejawiać trudności w płynności, ciężkości ruchów, chodzeniu na palcach, mocnym stąpaniu, kierowaniu nóg do wewnątrz lub do zewnątrz. Jest to widoczne w poruszaniu się dziecka, co stanowi zaburzenie posturalne. Struktura budulcowa mięśni jest właściwa. Problemem jest natomiast komunikacja mózg- mięśnie, która jest zakłócona i przez to są one, niegotowe do podejmowania aktywności, a napięcie nie jest adekwatne do wykonywanej aktywności. Widoczne jest to w utrzymaniu prawidłowej postawy ciała przez dziecko, w czasie siedzenia przy stoliku, w czasie siedzenia na krześle. W częstym upuszczaniu, czy niszczeniu przedmiotów. Pojawia się też szybka męczliwość, ponieważ, aby wykonać dany ruch, dziecko wkłada w niej znacznej więcej siły, czy zaangażowania.



Prawa autorskie zastrzeżone :)

231 wyświetleń3 komentarze

3件のコメント


PaniPedagog
PaniPedagog
2023年3月22日

Jak ja to pisze w rozprawie doktorskiej:"Nie ma rzeczy niemożliwych,są tylko złe diagnozy."


Dobrze by było, gdyby fizjoterapeuci współpracowali z terapeutami pracującym z OUN,zamiast wprowadzać "elementy".Z doświadczenia wiem,że takie połączenie czyli fizjo z elementami przynosi odwrotne skutki.Ja pracuje w oparciu o swoją metodę terapeutyczną, powstałą na kanwie autorskich badań,nie pracuje metodą SI

いいね!
marlena.pelech
2023年3月22日
返信先

Dziękuję za odpowiedź

いいね!

marlena.pelech
2023年3月22日

Tylko czy da się to naprawić? Czy terapia integracji sensorycznej i wzmacnianie mięśni posturalnych poprzez ćwiczenia wystarczą? Czy któreś z nich są ważniejsze czy trzeba to połączyć w sensie SI plus ćwiczenia?

いいね!
bottom of page