top of page
  • Zdjęcie autoraPaniPedagog

Zaburzenia Ośrodkowego Układu Nerwowego- Nadreaktywność Dotykowa- Wstęp


Dziecko, które przejawia trudności z nadwrażliwością, bądź wymiennie zwaną obronnością dotykową, reaguje na delikatne muśnięcie, dotknięcie zbyt emocjonalnie, zbyt negatywnie.

Przejaw takiego zachowania widoczny jest zarówno na wrażenia spodziewanego, jak i niespodziewanego dotyku. Widoczny jest tutaj przejaw „walki lub ucieczki”, oraz znieruchomienie. Odczuwane bodźce, są dla dziecka nieprzyjemne, niefajne, wręcz spotkałam się z określeniem, że są palące, drapiące, sprawiające ból. Dziecko bardzo długo nie będzie mogło się zdecydować na wybranie ubrań, które ma założyć. Wprowadza to w funkcjonowaniu rodziny napiętą atmosferę.

Z kolei, po wróceniu do domu, dziecko może od razu ściągać z siebie ubranie, chodzić po domu w samej bieliźnie, lub włożyć miękki, znany, lubiany dres. Zazwyczaj zbyt szeroki, w którym dodatkowo, może się ukryć. Dodatkowo dłonie wsuwa w kieszenie i mocno nimi dociska do reszty ciała. Wybierać też może jeden stały element garderoby, codziennie ten sam np. koszulkę, spodnie, buty.

W dodatku nie chce założyć innych rzeczy.

Jeden z moich Agentów, przed rozpoczęciem diagnostyki, oraz terapii, do przedszkola, bez względu na aurę, chciał chodzić tylko w klapach ogrodowych, bo inne obuwie go „raniło”. Problem stanowić może dotykanie stopami różnego rodzaju, zmiennego podłoża. Dziecko może też chodzić na palcach, aby ograniczyć interakcje z podłożem, które dostarcza mu nieprzyjemnych doznań.


Prawa autorskie zastrzeżone :)


133 wyświetlenia2 komentarze
bottom of page